"Η πρόσφυγας που ήθελε μόνο να μιλήσει"...Το προσφυγικό ζήτημα, μέσα από την αφήγηση της ιστορίας ζωής μιας 23χρονης μάνας, που πέρασε από την Κω.
Ο πόλεμος, η καταστροφή, ο θάνατος, ο θρήνος. η αδικία, τα αναπάντητα ερωτηματικά, η φυγή προς το άγνωστο ως μοναδική επιλογή επιβίωσης, η απόγνωση, η ελπίδα και η ισοπέδωσή της ταυτόχρονα, καθημερινά.
Το μόνο σίγουρο για το 2015 είναι ότι το προσφυγικό ζήτημα αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα και νοείται ως πρόβλημα, που δημιουργεί ο "'άλλος", ο "ξένος" ο "παράνομος", ο "λάθρο", αυτός που πολλές φορές "επιβεβαιώνει" την αυτάρεσκη ματαιοδοξία, την κενότητα του ναρκισσισμού, το δήθεν ανεπτυγμένο και πολιτισμένο επίπεδό μας. Ξεχνάμε όμως ότι η στάση απέναντι σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως προέλευσης, φύλου, και όποιου άλλου διαφορετικού χαρακτηριστικού αποτελεί βασικό κριτήριο για το πόσο Πολιτισμένοι είμαστε ...
Δυστυχώς, η εφαρμογή των ευρωπαϊκών, εθνικών και τοπικών πολιτικών σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα δεν προσανατολίζεται αναδεικνύοντας το ως κοινωνικό ζήτημα, αλλά ως πρόβλημα. Πρόβλημα δυσφήμισης της τοπικής τουριστικής εικόνας, πρόβλημα που πρέπει να επικρατήσει σιωπή και να παραμείνει ανενόχλητος ο πλουτισμός και η κυριαρχία των καρτέλ μετακίνησης ανθρώπινων ψυχών, αδιαφορία, ανευθυνότητα, απανθρωπιά και τόσα άλλα. Κανείς δεν αποδέχεται ότι η προσφυγιά είναι ανάγκη επιβίωσης, είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ και ΟΧΙ η αιτία !
Ας αναζητήσουν λοιπόν αλλού οι ειδήμονες χάραξης κάθε επιπέδου πολιτικής τα αίτια και την ουσία του προβλήματος -αν υπάρξει ποτέ πολιτική επί αυτού- και ο ελληνικός λαός ας ξεσκουριάσει τη μνήμη του για να θυμηθεί ότι η προφυγιά δεν μας είναι ξένη, ούτε ένα μουσειακό, νεκρό γεγονός εθνικών επετείων.
Η αφήγηση της 23χρονης μάνας πρόσφυγας
Ο πόλεμος, η καταστροφή, ο θάνατος, ο θρήνος. η αδικία, τα αναπάντητα ερωτηματικά, η φυγή προς το άγνωστο ως μοναδική επιλογή επιβίωσης, η απόγνωση, η ελπίδα και η ισοπέδωσή της ταυτόχρονα, καθημερινά.
Το μόνο σίγουρο για το 2015 είναι ότι το προσφυγικό ζήτημα αντιμετωπίζεται μέχρι τώρα και νοείται ως πρόβλημα, που δημιουργεί ο "'άλλος", ο "ξένος" ο "παράνομος", ο "λάθρο", αυτός που πολλές φορές "επιβεβαιώνει" την αυτάρεσκη ματαιοδοξία, την κενότητα του ναρκισσισμού, το δήθεν ανεπτυγμένο και πολιτισμένο επίπεδό μας. Ξεχνάμε όμως ότι η στάση απέναντι σε κάθε άνθρωπο ανεξαρτήτως προέλευσης, φύλου, και όποιου άλλου διαφορετικού χαρακτηριστικού αποτελεί βασικό κριτήριο για το πόσο Πολιτισμένοι είμαστε ...
Δυστυχώς, η εφαρμογή των ευρωπαϊκών, εθνικών και τοπικών πολιτικών σχετικά με το προσφυγικό ζήτημα δεν προσανατολίζεται αναδεικνύοντας το ως κοινωνικό ζήτημα, αλλά ως πρόβλημα. Πρόβλημα δυσφήμισης της τοπικής τουριστικής εικόνας, πρόβλημα που πρέπει να επικρατήσει σιωπή και να παραμείνει ανενόχλητος ο πλουτισμός και η κυριαρχία των καρτέλ μετακίνησης ανθρώπινων ψυχών, αδιαφορία, ανευθυνότητα, απανθρωπιά και τόσα άλλα. Κανείς δεν αποδέχεται ότι η προσφυγιά είναι ανάγκη επιβίωσης, είναι ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ και ΟΧΙ η αιτία !
Ας αναζητήσουν λοιπόν αλλού οι ειδήμονες χάραξης κάθε επιπέδου πολιτικής τα αίτια και την ουσία του προβλήματος -αν υπάρξει ποτέ πολιτική επί αυτού- και ο ελληνικός λαός ας ξεσκουριάσει τη μνήμη του για να θυμηθεί ότι η προφυγιά δεν μας είναι ξένη, ούτε ένα μουσειακό, νεκρό γεγονός εθνικών επετείων.
Η αφήγηση της 23χρονης μάνας πρόσφυγας
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου