Υγεία και κοινωνικές ανισότητες. Ημερολόγιο καθημερινής τρέλας.

Έτος 2022. Ιούλιος μήνας. Ημέρα Δωδεκάτη.

Αθήνα.

Ημέρα γενικής εφημερίας σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο.

Πόλεμος είναι.

Οι διάδρομοι των κλινικών,  οι διάδρομοι των εξωτερικών  χώρων  μέχρι  και τα παγκάκια  έγιναν  τόποι  απόλυτης  απανθρωπιάς και αναξιοπρέπειας. Σημεία που το ανθρώπινο δικαίωμα  γίνεται  οργή και  επετεία να αναπνεύσει  ο άνθρωπος.

Καταλύεται  κάθε  σεβασμός στο ανθρώπινο  σώμα, στην ιδιωτική  σφαίρα αξιοπρέπειας  των ανθρώπων. Άνθρωποι  ντρέπονται  να ουρήσουν και να αφοδεύσουν δημοσία τη θέα δεκάδων άλλων  καταμεσής  των διαδρομών.

Ένα  βουβό  καζάνι  οργής έβραζε  στα μάτια  των ασθενών. Ξημερώματα  ακούστηκε από  την είσοδο  των επείγοντων  περιστατικών  κραυγή  πολίτη, που “τόλμησε” να  φωνάξει: “Αν είναι  δυνατόν,  πού  είναι  η αστυνομία; η πολιτεία; τι ντροπή! Είμαστε  Πολίτες! Είμαστε  Άνθρωποι! “.

Οι διάδρομοι των κλινικών,  οι διάδρομοι των εξωτερικών  χώρων  μέχρι  και τα παγκάκια  έγιναν  τόποι εξαναγκασμού. Σε αυτά  τα σημεία  Ιατροί,  Νοσηλευτές  συναντούν τον Άνθρωπο και  ασκούν  την επιστήμη  τους, μαχόμενοι για να σώσουν  Ανθρώπους.

Στα πρόσωπά  τους βλέπεις ταυτόχρονα  την απόλυτη  πίστη και  συγκέντρωση  στο καθήκον τους. Αναγνωρίζεις  σε κάποιους την απαξίωση  που βιώνουν, την οργή  στα μάτια  τους  για τις  ανάλγητες αποφάσεις διοικήσεων,  υπουργείων και  εξουσιών. Ή  σε άλλους τη  σιωπηρή  συνήθεια αυτής της ζοφερής πραγματικότητας.

Σε άλλους την απογοήτευση των αδιέξοδων που βιώνουν. Και σε ελάχιστους τη φλόγα στο βλέμμα ότι η Δύναμη  βρίσκεται  στους πολλούς σε μια Δημοκρατία. Στον Αγώνα  διεκδίκησης του Δικαιώματος να περιθάλψεις, να ζήσεις, να πεθάνεις  με Αξιοπρέπεια και Σεβασμό.

Οι συμβουλάτορες των διοικήσεων αποφασίζουν κορωνοϊός και ανοσοκαταστολή στην ίδια  Κλινική! Ο θάνατός  σου, η ζωή μου.  Αρκεί να  βγουν οι αριθμοί.  Ανώδυνα  σιωπηλά.

Πόλεμος  είναι. 

Ο Άνθρωπος  δεν ταιριάζει  με την Αναξιοπρέπεια, την Αδικία και  τον Πόνο.

Ετυμολογικά, Άνθρωπος σημαίνει αυτός που κοιτάζει προς τα πάνω, προς την ουτοπία, ορθώνοντας το ανάστημά του.

Πανανθρώπινες Αξίες αποτελούν η Αλληλεγγύη, η Ισότητα, η Δικαιοσύνη, η Αγάπη, η Ελευθερία.

Η Αδικία, η στέρηση δικαιωμάτων, η Αναξιοπρέπεια, η Φτώχεια, η Ανεργία, η έλλειψη προοπτικής είναι αποτελέσματα της κατάχρησης της εξουσίας των λίγων εις βάρος των πολλών σε κάθε ιστορική περίοδο και της ανοχής των πολλών προς όφελος των λίγων.

Ένας  μετανάστης υγείας. Στην ίδια  του τη  χώρα.